Skip to main content
To B1 or not to B1

To B1 or not to B1

Ik val maar meteen met de deur in huis. Ik heb moeite met schrijven op B1 taalniveau.

B1 is het niveau dat de meeste mensen begrijpen. Eenvoudig Nederlands zullen we maar zeggen. Nou snap ik dat dat belangrijk is. Zeker als je een brede (publieke) doelgroep wil bereiken, is het duidelijk dat het helpt als je taal de volgende kenmerken heeft.

Geschatte leestijd: 3 minuten

➡️ Korte zinnen (niet langer dan 12 woorden)
➡️ Korte alinea’s (maximaal 10 zinnen of 100 woorden)
➡️ Alledaagse woorden die iedereen kent
➡️ Actieve stijl (geen lijdende vormen of ingewikkelde formuleringen)
➡️ Duidelijke opbouw
➡️ Titel, tussenkoppen, witregels en opsommingen

Jongere mensen en collega’s wijzen me er soms op dat ik in hun ogen archaïsche uitingen de wereld in slinger. Ik ben er zelfs van overtuigd geraakt dat ook hoger opgeleiden (mag ik een teiltje 🤢) het heel fijn vinden om hapklare brokken tot zich te nemen, in ieder geval via hun beeldscherm.

Ingewikkeld als vertrekpunt

Ik heb jarenlang geschreven volgens wat ik maar zal labelen als de doctorandussendoctrine. Lange zinnen, veel lijdende vorm, hulpwerkwoorden… Dat werk. En nog schrijf ik vaak eerst de content op de voor mij vertrouwde ‘ingewikkelde’ manier, waarna ik er met hulp van ChatGPT weer iets eenvoudigers van maak, waarna ik het dan weer ‘opleuk’. Ook collega Jolande van Straaten wil er op verzoek altijd liefdevol met ‘het handvegertje’ doorheen om typo’s, tangconstructies en andere stofnesten uit mijn teksten te verwijderen. Op een of andere manier wil het nog niet zo lukken om het meteen B1 op papier te krijgen. Da’s moeite nummer 1. Lijkt op een leerproces. Bewust onbekwaam zullen we maar zeggen.

Blokkeert B1 creativiteit?

Moeite nummer 2. Ik merk dat ik langzaam overtuigd raak en dus ook opschuif in de richting van kort en toegankelijk. Maar: er knaagt ook iets. Een diepgewortelde irrationele (?) overtuiging dat ik een deel van mijn speelsheid en creatieve vrijheid opgeef als ik me verder in B1 zou bekwamen. Dat ik eindig als hapklare brokkenpiloot.

Ik ben er nog niet uit. Is dit zevenvinkerige weerstand tegen vernieuwing? Ben ik gebiased? Moet ik ophouden met zeuren? Gewoon mijn taalspeeltuin scheiden van de doelgroep waarvoor ik schrijf?

To B1 or not to B1? Is that the question? Hoe zie jij dat?

Frank Goijarts

Cultuur, Taal

Let's chat!
Scan de code
👋 Heb je vragen? Stuur even een appje.